Het hoofdvoedsel van de oude Romeinen was brood. Mensen doopten stukjes brood, sops genaamd, in olijfolie, wijn vermengd met water en garum. Dat was gefermenteerde vissaus. De gele vloeistof werd gezeefd en verkocht aan de welgestelden. De visdarmen werden verkocht aan de armen. Garum is rijk aan glutamaten, wat de umami-smaak geeft. Het wordt nog steeds in Italië gemaakt, maar is niet langer wijdverspreid zoals in de Romeinse tijd. In 1492 werd de tomaat geïntroduceerd vanuit de Nieuwe Wereld. Het is rijk aan glutamaten. Het verving garum volledig.

De originele Silphium Garum was een soort gefermenteerde vissaus die populair was in het oude Rome. Het werd gemaakt van het sap van de Silphium-plant, bekend om zijn geneeskrachtige eigenschappen en ook gebruikt als voorbehoedsmiddel. Silphium Garum werd zeer gewaardeerd om zijn sterke smaak en werd gebruikt als smaakmaker in diverse gerechten. De Silphium-plant stierf echter uit in de 1e eeuw na Christus, wat leidde tot het verval en de uiteindelijke verdwijning van de Silphium Garum. Tegenwoordig zijn er geen recepten of authentieke monsters van deze eeuwenoude vissaus bekend. Laprove heeft van onderstaand visvlees een vegan, smaakloze versie samengesteld.

Het bevat ook asafoetida, dat in het oude Rome werd gebruikt als vervanging voor silphium. Asafoetida (/ æsəfɛtɪdə/; ook wel gespeld als asafetida) is de gedroogde latex (oleohars gom) die wordt afgescheiden uit de wortelstok of penwortel van verschillende soorten Ferula, overblijvende kruiden van de wortelfamilie.

                                   

        
{product:}

This website uses cookies to ensure you get the best experience on our website